AGA PIETRZYKOWSKA

AGA PIETRZYKOWSKA

ARTIST STATEMENT

Zarówno życie, jak i sztuka jest drogą/mapą, podczas której spotykasz różne kreatury.

Walter Gropius powiedział, że „tworzenie i umiłowanie piękna umożliwiają odczuwanie szczęścia”. W malarstwie wyznaję zasadę dzielenia się dobrymi emocjami, które nie zawsze są… ładne. Pozytywny ładunek wydobywający się z dzieł plastycznych oddziałuje na widza i na jego psychikę. Wzrok przenosi pokłady energii z zewnętrznego otoczenia do wnętrza patrzącego…i tu odnajduję potrzebę.
Inspiracje: psychologia, sytuacje dnia codziennego, Dadaizm, Street Art, Futuryzm , Bauhaus.
Lubię Picabię, Picassa i Modriana.
Ważne są dla mnie: wykresy, schematy, rysunki urządzeń mechanicznych oraz kartografia.
Dlaczego tworzę: projektowanie i sztuka – są szansą na dobrą i pozytywną estetykę naszego otoczenia. Chcę otaczać się dobrymi rzeczami i żyć w pięknym mieście.

ŻYCIORYS ARTYSTYCZNY

Aga Pietrzykowska - Artystka Interdyscyplinarna. Ilustratorka, malarka, graficzka, stylistka, specjalistka relacji międzykulturowych. Jest absolwentką Stosunków Międzykulturowych na wydziale Neofilologii UW oraz Wydziału Grafiki na ASP w Warszawie, gdzie dyplom z wyróżnieniem otrzymała w Pracowni Ilustracji u Prof. Zygmunta Januszewskiego (2008). Stypendystka MNiSW.Dzięki wsparciu Ambasady Polski w Portugalii, w marcu 2014 odbyła się wystawa prac artystki w Lizbonie. W czerwcu 2013 reprezentowała Polskę na IV Międzynarodowych Targach Sztuki - „ARTVILNUS’13” w Wilnie. Pretendowała do Nagrody Najlepszego Artysty Zagranicznego.

Pod kuratelą Kamy Zbolarskiej w Galerii (-1) PKOL w lipcu 2012 odbyła się wystawa, w której Pietrzykowska prezentowała cykle malarskie, które powstawały od 2009 r. Prace Agi Pietrzykowskiej prezentowane były na kilkunastu wystawach zbiorowych i indywidualnych wraz z dziełami znakomitych artystów takich jak: Jan Tarasin, Tadeusz Dominik, Radosław Szaybo, Waldemar Świeży, Jan Sawka czy Krzysztof Penderecki (prace plastyczne „Cosmogony”, dyptyk -akwaforta - akwatinta z partytury 1971). Projektuje biżuterię unikatową - okolicznościową, sportową dla EURO2012 i jako pierwsza podjęła realizację autorskiej biżuterii lunarnej – adresowanej do astronautów, lunonautów i marzycieli; wystawiała w Muzeum Sportu w Warszawie i w Muzeum Sportu w Kijowie, Muzeum Plakatu, Legnickim SATYRYKONie, Starym Browarze w Poznaniu oraz na pokazach specjalistycznych.

Jej ilustracje publikowane są w międzynarodowych i ogólnopolskich magazynach, współpracuje również z wydawnictwami, dla których projektuje okładki książek i płyt (m.in. CLAM Magazine, Polityka, Bluszcz, Slow Magazyn, Lounge Magazyn, Wydawnictwo Dialog, PKOL). Współdziałała z Fundacją Polskich Projektantów, udzielała wsparcia artystycznego dla TVN24, Centrum Sztuki FORT Sokolnickiego oraz SAS Institute. Stworzyła grupę artystyczną Cztery Kreski. Jest czlonkinią grupy STGU, współpracuje z artystami z OW ZPAP oraz Galerią FIBAK&GalleryStore i Saatchi Online. Działa w zespole kuratorskim (Love&Art CURATORS Zakochaj się w sztuce | Fall in love with art ). Ponad 150 prac Artystki znajduje się w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą m.in w USA, Australii, Niemczech, Portugalii, Ukrainie, Francji, Litwie czy Wielkiej Brytanii.


„Dekonstrukcja pod różowa pianką”

Intrygujący, przykuwający uwagę, wręcz zaczepny jest w pracach Agnieszki Pietrzykowskiej kontrast. Opozycja pomiędzy delikatnie, finezyjnie ciągniętą rysunkową kreską, a grubym malarskim impastem. Konfrontacja minimalnych bieli i szarości z czystymi kolorami podstawowymi czyli bardzo silnymi w wyrazie czerwieniami, żółciami i błękitami. Cielesne, obłe i biologiczne kształty, choć dryfują w kierunku abstrakcji, są w swoim ciężarze niemal mięsne. Ich opozycję stanowią koronkowe „wzory” mechanicznych diagramów, przypominające inżynieryjne schematy, choć trochę też i krawieckie wykroje. Wiele przeciwieństw zawartych jest w malarstwie Pietrzykowskiej, a mimo to tworzą one harmonijną całość. Zapewne dlatego, że jej propozycja to koncepcja dojrzała, do której artystka dochodziła latami, realizując różne serie obrazów. Niektóre z nich są już zamknięte, inne to zaledwie pojedyncze prace, których tematyka i pierwotna koncepcja czekają jeszcze na rozwinięcie.

Agnieszka Pietrzykowska tworzy w różnych technikach. Są to tak odmienne media, jak ilustracja oraz biżuteria. To techniki wymagające skupienia, małej skali, drobiazgowego zarządzania kompozycją. Czerpie z nich doświadczenie, które przenosi na grunt malarstwa. Oglądając reprodukcje prac artystki można łatwo popełnić błąd poznawczy. Większość z nich sprawia silnie monumentalne wrażenie. W konfrontacji „na żywo” okazuje się często, że to niewielkie, kameralne kompozycje. To mylne postrzeganie wynika z ogromnej siły przekazu, jaka zawarta jest w obrazach artystki. Czy jest to jeden z przymiotów ilustracji, przeszczepionych w obszar malarski? Bardzo możliwe. To jednak moment, w którym ścieranie się graficznych i malarskich wartości prac Pietrzykowskiej zdecydowanie wychodzi im na dobre.

TWÓRCZOŚĆ

Twórczość Agi Pietrzykowskiej oscyluje wokół tematów tożsamości, psychologii, technologii, podróży oraz człowieka. Istotną inspiracją w jej twórczości wywarły zagadnienia podejmowane na Studiach Neofilologicznych UW, koncentrujące się na stosunkach międzykulturowych, rolach społecznych oraz relacjach miedzyludzkich. Podróżując, rozmawiając z ludźmi, powstały cykle obrazów odnoszącymi się do kultur i innych krajów. Dzięki narzędziom zdobytym na wydziale Grafiki na warszawskiej ASP, Artystka w swoich pracach przedstawia ważne, a zarazem symboliczne treści związane z analizowaną przez nią treścią kulturową i socjologiczną. Podejmuje zagadnienia estetyki, kultury wizualnej czy norm społecznych panujących w danym kraju. Ważny jest dla niej aspekt harmonii czy procesów socjologicznych, zachodzących w człowieku czy statysyk różnej maści. Przykładem są cykle prac “Zaprojektuj się sama” i “Body Puzzle”, związane z problemem operacji plastycznych, dążeniem do ideału piękna i spojrzenia na ciało ludzkie (tu kobiece) w sposób fragmentaryczny.

Aga Pietrzykowska analizuje fenomen wielkich miast, metropolii, układów przestrzennych i kartograficznym miast pod kątem wizualnym i społecznym. Nieustająca transformacja technologiczna wprowadza nowe układy podczas analizy człowieka jako jednostki. Ukazanie kobiecości, prób odnalezienia własnej tożsamości, tęsknot i przywiązania do miejsc wynika z natury i środowiska człowieka.

Pietrzykowska łączy graficzne elementy z fragmentów map, otoczenia czy technologii z ciałem człowieka. Na płaszczyźnie malarskiej zestawia, upraszcza niekiedy deformuje ludzkie po to, aby zaznaczyć pewien problem, psychologię ludzkich działań, wpływ technolologii na życie lub poezję podróżowania.

Artystka uważa, że sztuka, oprócz kwestii estetycznej, może tworzyć sytuację do dyskusji i przemyśleń. Z pewnością powinna wywoływać emocje. Estetyka w jej pracach pełni rolę dominującą, ponieważ otaczanie się przedmiotami emocjonalnymi może wspomóc rozwój człowieka i zachęca go do poszukiwania i wyrażania emocji. Dzięki sztuce zawierającej duży ładunek estetyczny, można odczuwać stany euforyczne, podobne do stanu zakochania, co wspomaga lepszą kondycję i psychikę człowieka.

Ważną dziedziną twórczości jest ilustracja. Lekkość kreski, trafne ujęcie tematu oraz wyrafinowane poczucie humoru z bardzo ciekawą interpretacją rzeczywistości to charakterystyczne cechy jej stylu. Grafiki często oszczędne w kolorach- Artystka stosuje przede wszystkim biel, czerń oraz żółcień kadmową. W najnowszym projekcie graficznym na przykładzie słów języka potocznego, podejmuje zagadnienia interferencji polsko-niemieckich. Warto sięgnąć po serię " Mitologia Współczesna", " W Poczekalni Uczuć", Oraz artystyczną książkę dla dzieci "Smoczek Marceli poznaje świat".

Równolegle pracuje nad malarskim projektem “Świat jest kobietą”, oraz “Warszawa jest kobietą”, gdzie analizuje i przekłada na obraz i zestawia elementy symboliczne ważnych metropolii światowych z ciałem kobiety. Dzięki temu Artystka odkrywa nieznane dotąd formy/układy ludzkiego ciała, przedstawia na płótnie człowieka przez pryzmat obowiązujących norm społecznych i kulturowych.

M.P





Zakres tematyczny prac artystki jest bardzo wąski, wręcz ubogi. Można przyznać, że streszcza się do jednego motywu. Jest nim kobieta i jej ciało. Upraszczając – Agnieszka Pietrzykowska maluje akty. Nic jednak nie jest tak proste, jak na pierwszy rzut oka wygląda. Figury kreowane przez autorkę bardzo silnie oscylują w kierunku abstrakcji. Z kompozycyjnego punktu widzenia chodzi tu o rozgrywanie relacji pomiędzy obiektem a tłem, ciałem a przestrzenią, w której to ciało funkcjonuje. Ten wątek twórczości podkreślają dwa bardzo istotne „tematy”, w których autorka osadza swoje dziewczyny. Pierwszym z nich jest architektura i kultura. Na takie skojarzenia naprowadzają nas tytuły. Kobieta Agnieszki Pietrzykowskiej jest Warszawą, Amsterdamem, Nowym Jorkiem, Lizboną, a także… Francją. To reakcja artystki na liczne podróże, jej emocjonalny odbiór charakteru miejsc, w których miała okazję przebywać, które wchłania i przetwarza swoim artystycznym, ale i kobiecym zmysłem. To także reakcja na ostatnie wydarzenia, wobec których trudno przejść obojętnie.

Drugi motyw prac to oczywiście kontrast – tym razem pomiędzy kobiecą pozorną delikatnością, a pierwiastkiem męskim, wyrażonym poprzez mechanikę, inżynierię, industrializację. Kontrast w tym wypadku może, ale nie musi być opozycją. Przechodząc do warstwy symboliczno-psychologicznej prac artystki, odnosi się ona do przestrzeni kobiecej wolności i przysługujących jej praw. Kobieta może być kim tylko zechce – Warszawą, Mechaniką, Statystyką. Choć Agnieszka Pietrzykowska maluje jeden kobiecy motyw to różnorodność ujęcia tematu jest ogromna. Od bardzo biologicznych, instynktownych i delikatnych przedstawień dziewczyn, o których moglibyśmy powiedzieć, że spełnione są jako kochanki i matki, poprzez kobiety realizujące się zawodowo i to nie koniecznie w specjalizacjach stereotypowo uznawanych za kobiece, a skończywszy na przywódczyniach, inspisujących do działania i odkryć. Artystka maluje obrazy na temat kobiecej wolności i spełnienia. To najważniejsze dla niej tematy.

Tekst Agnieszka Gniotek

ARTIST STATEMENT

Both life and the art are paths / maps, where you meet different creatures.

I unite abstraction and figurative painting in studium of human body. My paintings are built by strongly stylized figures and colours. I discover unknown yet, forms/arrangements of the human body. I also want to presents on canvass a man seen through the social and cultural norms.
My motto is to share good emotions with others, which are not always ... beautiful. Positive emotional charge arising from artistic works affects spectators and their minds. Eyesight carries energy from the outside world to the viewer’s inside... and here I find the need.
Inspirations: psychology, everyday situations, dadaism, street art, futurism, bauhaus.
I like Picabia, Picasso and Mondrian.
What is important to me is: graphs, diagrams, drawings of mechanical machinery and cartography.
Why do I create?: the design and art is a chance for good and positive aesthetics of our milieu. I want to be surrounded by good things and live in an aesthetical city.

Aga Pietrzykowska Multimedia artist, painter, illustrator, graphic and jewellery designer. Graduated with honours from Academy of Fine Arts in Warsaw (Graphic) (2008), Warsaw University (Intercultural Relations).
Scholarship of MniSW. Art Director in Galeria FORT.
In March 2014 due to support of Polish Ambassy in Portugal, she had an exibition in Lisbon. In June 2013 Pietrzykowska represented Poland at the Fourth International Art Fair - "Art Vilnius'13" in Vilnius.
Aga Pietrzykowska pretended for the title of The Award best foreign artist – Art. Vilniu’13.
In July 2012 Pietrzykowska had a show presenting her paintings in the(-1) Gallery (gallery of Polish Olimipc Comittee). Curator: Kama Zbolarska.
Her works has been shown at several group and individual exibitions with works of excellent Polish artists such as: Jan Tarasin, Tadeusz Dominik, Radosław Szaybo, Waldemar Świeży, Jan Sawka or Krzysztof Penderecki. She design unique jewellery – for example sport jewellery for EURO 2012. As a first one she designed a lunar jewellery – for astronauts, dreamers or „cosmic girls’. She showed her works In Museum of Sport and Tourism In Warsaw, Museum of Sport In Ukraine, Poster Museum In Warsaw, SATYRYKON in Legnica, Stary Browar in Poznan and on many specialist shows.
More than 150 works are in private collections in Poland and abroad. She founded an art group “Four Lines”. She works in a curatorial team (“Love & Art Curator s| Fall in love with art | Fall in love with art). She worked for TVN, SAS Institute, Centrum Sztuki Fort Sokolnickiego (Art Gallery Director), Instytut Polski w Pradze, Polityka...


DECONSTRUCTION UNDER PINK FOAM

The contrast in Agnieszka Pietrzykowska's works is intriguing, eye-catching, almost aggressive. Delicate, finely drawn lines are opposed by thick impasto. Minimalistic whites and greys confront clear basic colours – powerful reds, yellows and blues. Carnal, ovoid and biological shapes, though highly abstract, have a heavy, fleshy feel, counterbalanced by intricate mechanical diagrams reminiscent of both engineering blueprints and tailoring patterns.
Pietrzykowska's paintings are full of contradictions that somehow manage to come together harmoniously, doubtlessly owing to the artist's years of experience and development in creating numerous series of paintings. Some of them are already concluded, whilst others consist of merely a single piece whose subject and original concept still await expansion. Agnieszka Pietrzykowska uses various techniques and media, as different as illustration and jewellery. What they all share is a need for focus, minute detail and meticulous management of composition. The artist draws from these arts to further enhance her paintings.
While watching the reproductions of her works, it is easy to fall victim to a cognitive error; they often seem monumental, whereas they are actually small, unpretentious arrangements. This common mistake is caused by the exceptional force of the message conveyed by the paintings. Is that due to the artist also working in illustration? Nevertheless, this transgression of the borderline between drawing and painting is definitely one of the advantages of Pietrzykowska's works.
The range of subjects the artist works on is narrow, even poor. It could in fact be summarised to one single theme – woman and her body. Put bluntly, Agnieszka Pietrzykowska paints nudes; her art is far more complicated, though. The shapes she creates are often highly abstract. Her compositions are based on the relationship between the object and its background, the body and the space in which it exists.
To underline this motif the author embeds her heroines in two important issues. The first is architecture and culture, pointed at in the pieces' titles. Agnieszka Pietrzykowska's women are Warsaw, Amsterdam, New York, Lisbon or France, impersonating her reactions to numerous travels, her emotional perception of the places she visited, absorbed and processed with her both artistic and feminine senses. They also constitute her reaction to present, impossible to ignore events.
The second concept is, of course, contrast, this time between woman's perceived fragility and a masculine element expressed as machinery, engineering and industrialisation. However, this difference needs not be an opposition.
As for the symbolical and psychological aspect of the artist's works, she references woman's freedom and rights. A woman can be whatever she wants to be, be it Warsaw, Mechanics or Statistics.
Even though Agnieszka Pietrzykowska paints only to present a sole female theme, the richness of her scope is overwhelming. She ranges from deeply biological, instinctive and delicate depictions of fulfilled lovers and mothers, through women pursuing their careers in branches not necessarily associated with their sex, to leaders calling to action and discovery. In essence, the two predominant themes of the artist's paintings are woman's freedom and fulfilment.
Agnieszka Gniotek

CREATION

Aga Pietrzykowska’s creation vibrates around the theme of identity, psychology, technology, travel and human beings. Issues undertaken at the University of Warsaw, Faculty of Modern Languages were essential inspiration in her works. They concentrated on cross-cultural relations, social roles and interpersonal relationships. Series of pictures portraying different cultures and countries were created as a result of travelling, talking with people.
Thanks to the instruments acquired at the Warsaw Academy of Fine Arts, Faculty of Graphic Arts, the Artist analyses in her works important and symbolic contents related to the cultural and sociological ones.
She takes on the issues of aesthetics, visual culture or social norms existing in a certain country. What is important to her is an aspect of harmony, sociological processes occurring in a human being or statistics of all sorts. It is illustrated in a series of works “Design yourself” and “Body Puzzle” analysing a problem of plastic surgery, striving for beauty ideal and look at the human body (female body) in a fragmented way.
Aga Pietrzykowska analyses the phenomenon of big cities, metropolises, spatial and cartographic arrangements of cities from a visual and social point of view. The continuous technological transformation establishes new arrangements while analysing a human being as an individual. A demonstration of femininity, an endeavour to find own identity, nostalgia and an attachment to places result from nature and milieu of a man.
Pietrzykowska merges graphic elements from pieces of maps, milieu or technology with the human body. In her paintings she juxtaposes, simplifies and sometimes deforms the human body to underline a problem, psychology of people’s actions, influence of technology on life or poetry of travelling. Harmony is very important aspect in her works - composing canvas by proper lines, colours, proportions and elements of geometrical figures. She is inspired by Polish art classics: Stażewski, Gronowski, Gwozdecki, Tarasin
The Artist thinks that the art, except for aesthetical issues, may create situations to be discussed or being thought through. Surely, the art should evoke emotions. Aesthetics is dominant in her works, because emotional objects around us may support the development of the human being and encourage her/him to seek and express emotions. Thanks to the art loaded with aesthetics one may experience states of euphoria similar to the feelings of being in love, which helps the man be in good shape and psyche.
The illustration is an important area of her creative output. The lightness of her lines, a perfect way to approach the topic, a sophisticated sense of humour and very interesting interpretations of reality are characteristic features of her style. The graphics are often sparing with colours – the Artist uses primarily white, black and yellow cadmium colours. In her latest graphic design, she takes on an issue of Polish-German interference by means of a colloquial language. It is worth looking at “Contemporary mythology”, “A waiting room for feelings” and an artistic book for children “ Little Dragon Marceli learns about the world”.
Concurrently, Pietrzykowska works on paintings “The world is a woman” and “Warsaw is a woman”, in which she analyses, interprets and juxtaposes symbolic elements of important world metropolises with a female body. Thanks to it the Artist discovers, unknown yet, forms/arrangements of the human body. She presents on canvass a man seen through the social and cultural norms, problems and obsessions: consummate beauty, tendency toward perfect body line, (un)happiness, complexes. Pietrzykowska explores new forms of human body.
M.P.